Alice in Wonderland
Naar de film Alice in Wonderland heb ik een hele tijd uitgekeken. Johnny Depp kan na zijn hoofdrollen in de kaskraker Pirates Of The Carribean en zijn heerlijk chaotische, maar ook duistere bijdragen aan films als Sweeney Todd en Charlie and the Chocolate Factory, toch weinig meer fout bij me doen. Toen ik hoorde dat Pathé de film niet zou laten draaien, werd ik eigenlijk alleen nog maar nieuwsgieriger. Dat Alice in Wonderland uiteindelijk toch wél bij hen te zien was, moet toch wel wat zeggen over de kwaliteit van de film. Voor een slecht uitgewerkte, saaie film die van cliché in cliché valt, zou men namelijk nooit alsnog de bioscoopdeuren openen.
Reden genoeg dus om zeker naar deze film in 3D Imax te gaan. Vooral heel leuk om mensen die al een bril op hebben te zien klungelen met het opzetten van de 3D bril. Leedvermaak is toch het leukste vermaak, zo blijkt maar weer. Waarschijnlijk had Pathé die avond een hele slechte stagiaire ingezet (of iemand die heel hard aan zijn/haar pensioen toe is), want pas na een kwartier nadat de film begon en na heel wat geschreeuw van het bioscooppubliek werd begrepen dat het toch wel handig is als je het licht uit zet bij het kijken van een film. De sfeer zat er goed in dus.
Mia Wasikowska (Alice), een van de weinige actrices die niet vervaagd naast grootheid Johnny Depp
Het effect van zo’n 3D film blijf ik geweldig vinden. Vooral bij een film als deze versterkt dat echt de sfeer. Regisseur Tim Burton heeft z’n stinkende best gedaan om een geweldig kleurrijk landschap te creëren en dat is hem heel goed gelukt. Ik zou er zo willen wonen, prachtig gedaan. The Red Queen (de slechterik) is de heerser van Wonderland en natuurlijk willen alle bewoners en dieren van Wonderland dat de White Queen het stokje weer van haar overnemen. Maar dat gaat niet zomaar en daar is Alice voor nodig…
Complimenten voor actrice Mia Wasikowska, die Alice heel overtuigend en sprookjesachtig neerzet. Een van de weinige actrices die niet vervaagd naast grootheid Johnny Depp. De castingdirector had wat mij betreft wel wat beter zijn best mogen doen bij het casten van de ‘White Queen’, nu vertolkt door Anne Hathaway. Ze komt niet goed genoeg uit de verf en haar personage komt niet echt op mij over, veel te gespeeld. Haar tegenspeelster Helena Bonham Carter daarentegen (The Red Queen) is geweldig om naar te kijken en past precies in het hilarische decor van Burton.
Toch blijft Johnny Depp de grote ster van het verhaal. Depp komt de eerste scenes helemaal niet aan bod en ik merkte toch wel dat je onbewust zit te wachten tot hij zijn opwachting maakt. Het feest barst pas los als het geweldig bizarre karakter van Johnny Depp als hoedenmaker ten tonele verschijnt. Een van zijn eerste scènes waarin hij met een doorgedraaide konijn aan het luchen is, is echt hilarisch. Alice in Wonderland lijkt hem op het lijf geschreven.
Maar het is niet alleen maar lachen. Aan het eind van de film neemt Alice het op tegen een enorm monster die geweldig is uitgewerkt op de computer. Een paar schrikmomentjes gegarandeerd. Ook al weet je van tevoren al hoe de film eindigt (en als je het niet weet, kun je het vast wel raden), toch is de film heel verfrissend en leuk om naar te kijken door de geweldige karakters, kleuren sfeer die de film bij zich draagt. Een hele grote aanrader dus!
